- francuski list: "Niewiasty są tu raczej brudne, nierzadko z jakąś wysypką, już to świerzbem na dłoniach, już to  innymi nieczystościami, ale za to mają piękne lica, śliczne ciała i są urocze kiedy mówią, nadto chętne do całowania, dotyków i uścisków wszelakich" Guido Posturo do Izabelli d'Este, 1511 rok.

- strach przed dżumą był jedną z przyczyn posiadania brudnego ciała. Według królewskiego chirurga Ambrożego Paré, należy unikać kąpieli "albowiem gdy się z nich wyjdzie, ciało ma postać rozmiękłą i pory otwarte, a zadżumione opary mogą rychło wniknąć do organizmu i wywołać od razu śmierć, co widzieliśmy już wiele razy"

- inni lekarze także przestrzegali przed tą czynnością: "Kąpiel, z wyjątkiem jej absolutnej konieczności ze wskazań medycznych, jest nie tylko niepotrzebna, ale także niezdrowa" - ostrzeżenie lekarza z 1655 roku

- włoski muzyk Hieronimus Cardanus "na ludziach aż roi się od pcheł i wszy, niektórzy śmierdzą spod pach, inni mają cuchnące stopy, a większość nieświeży oddech"

- wiele koronowanych głów nie zażywało kąpieli. Elżbieta I, królowa Anglii myła się raz w miesiącu, jej następca Jakub I miał jakoby myć tylko palce. Natomiast Ludwik XIII stwierdzał: "Mam to po ojcu, czuć ode mnie pot"

- bielizna zastępowała kąpiel. Wypowiedź ówczesnych uczonych: "wiemy dlaczego bielizna usuwa pot z naszego ciała, pot bowiem jest oleisty bądź słony, wsiąka w te martwe rośliny  [len], jak nawozy, które składają się z tych samych substancji" Tak więc wystarczyło ubrać czystą koszulę, by pozbyć się wszelkiego brudu.

- pewna część osób nie zmieniała w ogóle koszul. Był nią m.in Markiz d'Argens, który bał się zdjąć koszuli ze strachu przed przeziębieniem. Został jednak ostrzeżony, że przez to może przestać się pocić i umrze. Markiz zdjął koszulę, lecz jej materiał był tak przywarty do ciała, że schodził z kawałkami skóry.

- w 1715 roku Ludwik XIV zdecydował się wydać rozporządzenie, które nakazywało usuwanie raz w tygodniu fekaliów z korytarzy Wersalu.

- woda niekiedy miała działanie lecznicze, dlatego też ludzie wybierali się do pewnych miejscowości uzdrowiskowych takich jak np. Baden. Opis zachowania w pewnym kurorcie w 1595 rok - Thomas Platter, Balaruc niedaleko Montpellier: "Po wypiciu idzie się na spacer po okolicy. Wytworne damy przechadzają się wsparte na ramieniu swoich sług albo swych galantów, a jako że woda działa szybko i powoduje obfite stolce, powstaje zaiste osobliwa scena, kiedy wszyscy nagle zrywają się jak oparzeni i wypróżniają na pełnym widoku, bo dokoła nie ma ni krzaczka ni drzewa, by się schronić"

Na podstawie

K. Ashenburg, Historia brudu, Warszawa 2009