- był to zakonnik, który z powodu pewnych wykroczeń musiał się znaleźć w klasztornym więzieniu

- założył pustelnię w Witosławiu, wcześniej ogłaszając po okolicy, że pojawił się pustelnik, który ma moc leczenia z zarazy (on sam)

- pielgrzymom  wmawiał, że został przysłany z Rzymu. Matka Boska miała opuścić Częstochowę i przenieść się do niego zabierająć ze sobą św. Rozalię.

- chciał by ludzie zamiast słuchania mszy św. przychodzili do niego na Górę Witosławską. Twierdził, że: "Kto nie nawiedzi miejsca świętego, umrze wskutek powietrza morowego!"

- miał mieć moc wskrzeszania zmarłych oraz wypędzania z ciał demonów. Jednak osoby "opętane" czy też "zmarłe" były podstawione przez Jaczewicza.

- za pewną opłatę sprzedawał "cudowną wodę", która zapewianiała odpust grzechów. Dodatkowa opłata miała chronić przed epidemią. Przedsiębiorczy Jaczewicz sprzedawał także ziemię ze swojej "swiętej góry"

- za zarobione pienądze zakonnik wzniósł mur o wysokości około 3,5m

- zdarzało się, że nadużywał alkoholu. Jednak mieszkańcy pobliskich miejscowości uważali,  widząc zataczającego się Jaczewicza, że to religijna ekstaza.

- ostatecznie jego działalność nie spodobała się okolicznemu duchowieństwu, które atakowało go wraz ze szlachtą. Jaczewicz wszystkie ataki odparł a ponadto udało mu się napaść pobliskie dworki, a nawet groził, że zniszczy plebanie.

- ostatecznie został skazany 11 grudnia 1711 na dożywotnią pracę w kajdanach przy Jasnej Górze.

Na podstawie

Sz. Wrzesiński, Oddech śmierci - życie codzienne podczas epidemii, Kraków 2008