- Doskonali czyli wyświęceni przez odpowiedni obrzęd (consolamentum), nazywani byli "dobrymi chrześcijanami", "przyjaciółmi Boga". Odmawiali Ojcze nasz przed jedzeniem i piciem, rano i wieczorem, a także przed wykonaniem każdej niebiezpiecznej czynności. Było tak kiedy przechodzili przez most, ponieważ były one często zatłoczone a nie miały żadnych poręczy. Doskonali osłabiali swoje ciało (które, jak wierzyli, było dziełem diabła) przez puszczanie krwi i posty. Niektórzy z nich pili ciepłą wodę, w której gotowany był orzech. Mogli jeść chleb, oliwę, jarzyny, owoce, ryby. Pili także wino, ale mocno rozcieńczone wodą. Nie jedli mięsa.

- katarowie uważali, że utrzymywanie kontaktów seksualnych z matką czy siostrą jest tak samo złe jak robienie tego z każdą inną kobietą. Było to spowodowane ich wiarą w reinarnację. Według plotek katarowie pozwalali sypiać ludziom z matkami za 18 denarów (6 za poczęcie, 6 za wykarmienie, 6 za wychowanie)

- zabicie każdego zwierzęcia było traktowane tak jak zabójstwo ojca. Ludzie w następnym wcieleniu mogli być zwierzętami. Znany jest przypadek dwóch kobiet, które odmówiły zabicia kurczaka, dlatego też zostały schwytane przez inkwizycję jako heretyczki.

- Wierzący (czyli popierający Doskonałych, ale nie będący tak silni aby wytrwać we wszystkich zasadach wiary) byli karani przez inkwizycję poprzez noszenie oznak hańby, czyli krzyży naszytych na ubraniach (na plecach i piersi). Oprócz tego byli biczowani co niedzielę. Oczywiście kary były tak łagodne jeśli sami się przyznali oraz wydali innych. Jeśli tego nie zrobili karą często był stos.

- Doskonali, którzy zrezygnowali ze swojej wiary byli więzieni w "Murze". Wyróżniamy ich trzy rodzaje. Mur ścisły gdzie było bardzo ciasno, a ręce i nogi więzniów były związane, mur bardzo ścisły, który w zasadzie nazywany był przedsionkiem grobu, oraz Mur obszerny gdzie mogli chodzić wolno.

- Doskonali kiedy trzeba było się przeżegnać mówili podnosząc rękę do czoła: do podbródka, do uszu. Kiedy trzeba było to naśladowali katolików. Chodzili także do kościoła. Na święconą wodę, jeden z nich mówił "Parę kropel deszczu. W podróży można bardziej się zmoczyć" Wszystko po to, aby uniknąc sądu inkwizycji.

- jeden z katolików aby uniknąć pomylenia go z katarem mawiał "Panowie, posłuchajcie mnie - nie jestem heretykiem. Mam żonę i sypiam z nią. Mam dzieci i jem mięso, kłamię i przysięgam, jestem więc dobrym chrześcijaninem."

- pewnego dnia jedna z heretyczek zachorowała. Spodziewała się, że przyjdzie do niej Doskonały aby udzielić jej czegoś w rodaju ostatniego namaszczenia (consolamentum) Zjawił się jednak biskup. Udało mu się wyciągnąć z kobiety heretyckie poglądy. Dlatego też została wyciągnięta wraz z łóżkiem i spalona na stosie. Inkwizycja nie dawała spokoju także i zmarłym. Zdarzało się, że zwłoki heretyków były wyciągane z grobu i spalane na stosie.

- katarzy praktykowali endura, czyli rezygnację z życia. Było to powstrzymywanie się od jedzenia (można było tylko pić wodę) i oczekiwanie na śmierć. Znany jest przypadek Doskonałego, który siedział nieruchomo na krześle w ramach praktykowania endura.

Źródło

R. Nelli "Życie codzienne katarów w Langwedocji w XIII w."